Procédé glasharden
Hardglas is thermisch voorgespannen glas en wordt vervaardigd door spiegel- of figuurglas, al dan niet gekleurd of voorzien van een coating, horizontaal in een oven (liggend op rollen) tot ongeveer 650°C te verhitten en vervolgens zeer snel en gecontroleerd met lucht af te koelen. Hierdoor ontstaat in het glas een permanente spannings-verdeling, waardoor hardglas een circa 5 maal grotere mechanische belasting en temperatuur schok kan weerstaan t.o.v. ongehard glas. Het glas is dus niet harder, maar wel sterker dan ongehard glas. Mocht hardglas toch breken dan valt de ruit uiteen in ongevaarlijke kleine korrels (NEN 3568), waarvan de randen in het algemeen niet scherp zijn.

Om hardglas als zodanig te herkennen, wordt in principe op elke te harden ruit een transfer aangebracht welke tijdens het hardingsproces in het glas wordt ingebrand. Hardglas is echter ook te herkenen aan de spanningsvlekken die zichtbaar worden bij een bepaalde lichtval of bij gebruik van een bril met polariserende glazen. Ook zijn er soms zeer geringe golvingen in het glas waar te nemen. Deze golvingen zijn waar te nemen, kijkend onder een bepaalde hoek in combinatie met een bepaalde lichtinval.

Hardingsoven
Het hardingsproces verloopt in grote lijnen als volgt: vóórdat het glas wordt gehard, wordt het eerst op maat gesneden en worden alle gewenste bewerkingen aan het glas uitgevoerd. Het glas wordt vervolgens in de hardingsoven gebracht en verhit tot ruim 600°C. Daarna wordt het door een luchtbehandeling snel afgekoeld. De buitenkanten van het glas koelen het snelst af, met als gevolg het krimpen van de buitenste glaslagen. Het binnenste deel, dat langer warm blijft, zal echter blijven krimpen. Door de verharding van de buitenste lagen is dit echter niet meer mogelijk en deze worden deze als gevolg van het krimpen van het binnenste deel van de ruit op drukspanning gezet. Dit voorgespannen (ofwel geharde) glas is ongeveer vijf maal beter bestand tegen slagen, stoten of spanningen van zowel mechanische als thermische aard. (Bij thermische spanningen kan men bijvoorbeeld denken aan temperatuurverschillen binnen één ruit als gevolg van slagschaduwen op het glas). Een "lichtere" variant van het voorspannen is het thermisch versterken. Hierbij wordt het verhitte glas langzamer afgekoeld, waardoor de drukspanning in de buitenste glasoppervlakken geringer is.

Limieten

• Gehard onbewerkt glas (bxh) 2400 x 4350 mm
• Gehard bewerkt glas (bxh) 2140 x 3850 mm*
• Color geëmailleerd (bxh) 2300 x 4350 mm
• Color geëmailleerd Imagin (bxh) 1500 x 2600 mm*
• Artlite (zeefdruk) (Geldt niet voor alle soorten) (bxh) 1900 x 3000 mm*

* Grotere maten uitsluitend in overleg. Maximale breedte/hoogte verhouding: 1:12,5

Zeefdrukken
Naast enkele bewerkingen van glas is het ook mogelijk het glas te voorzien van laag glas-emaille. Dit zo genaamde zeefdrukken kan geschieden in allerlei standaard motieven in vrijwel elke RAL-kleur. Speciale motieven kunnen ook worden aangebracht.

Door middel van zeefdruktechniek wordt op het glas een vloeibare glas-emaille aangebracht, al naar gelang de wensen van de opdrachtgever. Daarna wordt het glas in een horizontale hardingsoven verwerkt tot hardglas, waarbij het glas-emaille versmelt met het glasoppervlak. Na dit hardingsproces is de emaille met het glas tot een geheel versmolten en daarmee onuitwisbaar geworden. Voorafgaande aan dit proces zijn de glasranden conform de wensen van de klant reeds afgescherpt, geslepen of gepolijst en is het glaspaneel van de eventueel benodigde gaten en/of sparingen voorzien.